kara gözlüm

gözbebeğim

bu gönderemediğim kaçıncı mektup

saymadım sayamadım

bu mektubumda tozlu rafda sana daha önce yazmış olduğum

fakat bir türlü göndermediğim mektupların arasına girecek

biliyorum ama yinede birgün okursun umuduyla yazıyorum

ben bu dünyadan seni son kez görmeden gitmiş olsam bile

son nefesime kadar sana vermiş oldugum sözümü tutdugumu anlarsın

seni unutmadıgımı anlarsın be kara gözlüm

aşkını kutsal bir emanet gibi kalbimde taşıdım

yıllar yılı kendimi aldattım da kara gözlüm bir seni aldatamadım

gün oldu kendimi unuttumda kara gözlüm bir seni unutamadım

sensizliğe isyan eden yüregimi bir türlü avutamadım

gittigin günden bu güne hergün gittim seninle gittimiz sahile

deniz arkadaşım oldu dalgalar dert ortagım

hep seni anlatdım hep seni kara gözlüm

hatırlıyormusun ilk elimi tutdugunda

heycanla titrerken ellerimiz sonsuza kadar hep böyle kalsak

hiç ayrılmasak demişdin

söyle be kara gözlüm bu gecen zamanda beni hiç düşündünmü

ayrılık ölüm demişdin ben senden sonra binlerce kez öldüm

sen bir kez anılara dalıpda üzüldünmü

sevgiler kara gozlüm

sevgiler kömür gözlüm

sen kalbimin solmayan gülü

sana feda ettim bu ömrü....