10/11/2006 - mektup
      
kara g özlüm
g özbebeğim
bu g önderemediğim kaçıncı mektup
saymad ım sayamadım
bu mektubumda tozlu rafda sana daha önce yazmış olduğum
fakat bir t ürlü göndermediğim mektupların arasına girecek
biliyorum ama yinede birg ün okursun umuduyla yazıyorum
ben bu d ünyadan seni son kez görmeden gitmiş olsam bile
son nefesime kadar sana vermi ş oldugum sözümü tutdugumu anlarsın
seni unutmad ıgımı anlarsın be kara gözlüm
a şkını kutsal bir emanet gibi kalbimde taşıdım
y ıllar yılı kendimi aldattım da kara gözlüm bir seni aldatamadım
g ün oldu kendimi unuttumda kara gözlüm bir seni unutamadım
sensizli ğe isyan eden yüregimi bir türlü avutamadım
gittigin g ünden bu güne hergün gittim seninle gittimiz sahile
deniz arkada şım oldu dalgalar dert ortagım
hep seni anlatd ım hep seni kara gözlüm
hat ırlıyormusun ilk elimi tutdugunda
heycanla titrerken ellerimiz sonsuza kadar hep b öyle kalsak
hi ç ayrılmasak demişdin
s öyle be kara gözlüm bu gecen zamanda beni hiç düşündünmü
ayr ılık ölüm demişdin ben senden sonra binlerce kez öldüm
sen bir kez an ılara dalıpda üzüldünmü
sevgiler kara gozl üm
sevgiler k ömür gözlüm
sen kalbimin solmayan g ülü
sana feda ettim bu ömrü....
|
|
Yorum (5) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
|
MEKTUPLARIM
kaybolan bir hayatin oykusu
KAYBOLAN HAYAT
SIRDASLARIM
|